|
ชื่อวิทยาศาสตร์
: Allium ascalonicum Linn.
ชื่อวงศ์ :
Alliaceae
ชื่อสามัญ
: Shallot
ชื่ออื่น
: หัวหอม, หอมแดง, หอมไทย (ภาคกลาง)
ลักษณะ : เป็นพืชล้มลุก
มีลำต้นหรือมีหัวอยู่ใต้ดิน หัวมีลักษณะกลมสีม่วงอมแดง ประกอบด้วยหัวเล็ก
ๆ อยู่รวมกันหลายหัว มีเปลือกบาง ๆ ห่อหุ้มอยู่ภายนอก ใบยาวกลวงออกดอกเป็นช่อ
ช่อหนึ่งประกอบด้วยดอกเล็กๆ จำนวนมาก ดอกมีสีขาวหรือสีม่วงอ่อน

สารเคมีและสารอาหารที่สำคัญ
: ในหัวหอมมีน้ำมันหอมระเหย ประกอบด้วยสารกำมะถัน
และแร่ธาตุหลายชนิด เช่น เหล็ก ฟอสฟอรัส แคลเซียม ส่วนกาบใบและใบสดมีสารเควอซีทีน
และสเปริโอไซด์
สรรพคุณ
ขนาดและวิธีใช้ :
-
ช่วยทำให้เจริญอาหาร ช่วยลดความร้อนในร่างกาย แก้หวัดคัดจมูก
ขับลมในลำไส้แก้ปวดท้อง ท้องอืด โดยรับประทานหัวแก่จัด
-
น้ำมันในหัวหอมใช้เป็นยาขับประจำเดือน
ขับเสมหะ ขับปัสสาวะ
-
แก้ผดผื่นคัน ถอนพิษแมงสัตว์กัดต่อย
โดยตำหัวหอมผสมเหล้าเล็กน้อยทาหรือพอบริเวณที่เป็น
-
น้ำหัวหอมใช้หยอดแก้อาการปวดหู
และใช้ดมแก้อาการหน้ามืด ตาลาย วิงเวียนหรือเป็นลมและใช้เป็นยาบำรุงหัวใจ
รวมไปถึงใช้เป็นยาเสริมสมรรถภาพทางเพศ
-
ลดรอยด่างดำ
สิว โดยให้หอมแดงฝานเป็นแว่นๆ บางๆ นำไปทาบริเวณที่เป็น
ทาทิ้งไว้ประมาณ 10 นาทีแล้วล้างออก ใช้เป็นประจำรอยสิวจะหาย
ข้อสังเกต/ข้อควรระวัง
: ในหัวหอมมีสารกำมะถันซึ่งทำให้แสบตา แสบจมูก
และทำให้ผิวหนังมีอาการระคายเคือง ปวดแสบปวดร้อน
อ้างอิงจาก... www.praphansarn.com
|