|
ชื่อวิทยาศาสตร์
: Crinum asiaticum Linn
ชื่อวงศ์ :
AMARYLLIDACEAE
ชื่อสามัญ
: Crinum Lily , Cape Lily
ชื่ออื่น : พลับพลึง,
ลิลัว, พลับพลึงดอกขาว
ลักษณะ : ต้นไม้ล้มลุกหลายฤดู
มีลำต้นใต้ดิน ส่วนที่อยู่เหนือดินจะประกอบด้วย กาบใบสีขาวหุ้มซ้อนกันเป็นชั้น
ๆ สูงประมาณ 1 เมตร ใบอวบหนา กว้าง 7 - 15 เซนติเมตร ยาว 1
เมตร ปลายใบแหลม ขอบใบเรียบ เรียงซ้อนสลับเป็นวง ดอกดอกช่อมีขนาดใหญ่
ดอกย่อยอยู่เป็นกระจุกตรงปลายก้านมี 10 - 20 ดอก ทยอยบานกลีบดอกตอนโคนเชื่อมติดกันเป็นหลอดยาว
7 - 10 เซนติเมตร ส่วนปลายแยกเป็นกลีบแคบ ๆ ยาวประมาณ 7 เซนติเมตร
จำนวน 6 กลีบ มีสีขาว มีเกสรตัวผู้ 6 อัน มีกลิ่นหอม ผล ค่อนข้างกลม
สีเขียว ค่อนข้างนิ่ม
การขยายพันธุ์
: แยกหน่อ เพาะเมล็ด
สรรพคุณ
: แก้อาการฟกช้ำ
เคล็ดขัดยอก บรรเทาอาการปวดบวม ในใบมีสารกลุ่มอัลคาลอยด์ชื่อ
Lycorine ซึ่งมีฤทธิ์ต้านไวรัสที่ทำให้เป็นโรคโปลิโอ, หัด
ขนาดและวิธีใช้
:
แก้เคล็ดยอกบวมช้ำ และบรรเทาอาการปวดบวม ใช้ใบที่โตเต็มที่
ย่างไฟอ่อนๆ ประคบบริเวณที่เคล็ดหรือปวด อาการปวดก็จะบรรเทาลง
อ้างอิงจาก
ฐิติ เอื้ออังกูร, พืช ผัก ผลไม้ ที่ใช้เป็นยารักษาโรค.
สำนักพิมพ์นานาบุ๊ค : กรุงเทพฯ
|
: 