|
ชื่อวิทยาศาสตร์ :
Azadirachta indica A. Juss. var. siamensis Val.
ชื่อวงศ์ :
Meliaceae
ชื่อสามัญ : SIAMESE
NEEM TREE
ลักษณะทั่วไป :
สะเดา เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง ขึ้นได้ในป่า หรือปลูกไว้ตามบ้าน
เปลือกของต้นมีสีน้ำตาลเทาหรือเทาปนดำ แตกระแหงเป็นร่องเล็กๆ
ใบเป็นช่อแบบขนนก ใบย่อยรูปใบหอก ขอบใบหยักใบออกเรียงกัน ตรงปลายกิ่งสะเดา
จะผลิใบใหม่ พร้อมผลิดอกออกเป็นช่อสีขาว ทุกส่วนของสะเดามีรสขม
นำยอดอ่อนและดอกสะเดาลวกน้ำร้อน 2 ครั้ง เพื่อให้หายขม รับประทานเป็นอาหารประจำครอบครัวในช่วงฤดูหนาว
เพราะดอกสะเดาจะออกช่อในฤดูหนาว ปัจจุบันเราสามารถรับประทานสะเดาได้ตลอดทั้งปี
โดยใช้ยอดอ่อนรับประทานแทนดอกรสชาติอร่อยพอกัน สะเดามี 2 ชนิด
คือ ชนิดขม และชนิดมัน โดยจะสังเกตได้จากยอดอ่อน สะเดาชนิดขมจะมียอดอ่อนสีแดง
ส่วนสะเดาชนิดมันจะมียอดอ่อนสีขาว

การปลูก : สะเดาเป็นพรรณไม้กลางแจ้ง
ทนความร้อนได้ดี ปลูกได้ดีในดินทุกประเภท ต้องการน้ำและความชื้นน้อย
การขยายพันธุ์
: ขยายพันธุ์ด้วยการตอนกิ่ง

สรรพคุณทางยา : ทุกส่วนของสะเดาสามารถนำมาทำเป็นยาได้
-
ยอดและดอกสะเดา
สามารถช่วยเจริญอาหารได้ เพราะใบสะเดามีสารที่มีรสขม
คือ NIMBIDIN ช่วยกระตุ้นทำให้น้ำย่อยออก จึงทำให้รับประทานอาหารได้มากขึ้น
-
ใบสะเดานำมาตำทำเป็นยาพอกฝี
-
ดอกใช้แก้พิษเลือดกำเดา
-
ผลใช้บำบัดอาการโรคหัวใจเต้นผิดปกติ
-
ราก ช่วยแก้เสมหะ
เปลือกรากรักษาไข้ตัวร้อน นอกจากนี้ยังใช้เป็นส่วนผสมกำจัดแมลงที่เป็นศัตรูพืชได้อีกด้วย
รายการอาหาร : สะเดาน้ำปลาหวาน
ยำดอกสะเดา
|